Tuesday, April 15, 2014

தேர்தலுக்குப் பின் தமிழக அரசியல்


உள்ளாட்சித்தேர்தலுக்குப் பிறகு தமிழக அரசியலில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏதும் ஏற்படவில்லை என்றாலும், தமிழக முதல்வருக்கு அசைக்க முடியாத துணிச்சலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. தான்தோன்றித்தனம் தொடர்கிறது. எடுத்தேன் கவிழ்த்தேன் என்ற பழைய பழக்கமும் வழக்கமாகிவிட்டது.

சென்ற ஆட்சியின் பல நலத்திட்டங்கள், சமச்சீர் கல்வி, புதிய தலைமைச் செயலகம் இப்போது அண்ணா நூலகம் என்று வரிசையாக அவரின் மிக மட்டமான பழிவாங்கல் குணத்தைக் காட்டி வருகிறார். இதெல்லாம் யார்வீட்டு அப்பன் பணத்தில் உருவானவை? நானா திருந்துவேன்? இன்னும் 5 ஆண்டுகள் நான் வைத்ததுதான் சட்டம்! என்று சொல்லாமல் சொல்கிறார்.

நிரந்தர முதல்வர் என்ற கனவில் இருந்த என்னை 1996 ல் ஒருமுறையும், 2001-ல் ஒருமுறையும் வீட்டிற்கு அனுப்பி கொடநாட்டில் என்னை ஓய்வெடுக்க வைத்தீர்கள் இல்லையா? அதற்கு நான் பழிவாங்க வேண்டாமா? என்ற நினைப்பில்தான் முதல்வர் செயல்படுகிறார். அவரின் இலக்கு தி.மு.க.வோ அல்லது கருணாநிதியோ இல்லை. மக்கள்தான்! 

மீண்டும் அடுத்தமுறை வீட்டிற்கு அனுப்பத்தான் போகிறீர்கள். அதற்குள் நான் நினைத்ததை சாதித்துவிட்டுப் போகிறேனே! என்ற தீர்மாணத்தில்தான் முதல்வர் ஜெயலலிதா இருக்கிறார். மக்களைப்பற்றி அவருக்கு என்ன கவலை? இனிவரும் 4 வருடங்களும் இந்தக் கோமாளிக்கூத்தை சகித்துக்கொண்டுதான் ஆகவேண்டும்.


மற்ற கட்சிகள் செய்வதறியாது திகைத்து நிற்கின்றன. இவ்வளவு காலம் குதிரை ஏறி சவாரி செய்த கட்சிகள் இன்றைக்கு வேஷம் கலைந்து போய் நிர்கதியாய் ஆகி அரசியல் அனாதைகள் ஆகியிருக்கிறார்கள்..! போராட்டம், மாற்றுக்கருத்து என்று வாய் திறந்தாலே ஜெயிலுக்குத்தான் போக வேண்டிவரும் என்பதால் வாய்பொத்தித்தான் கிடக்க வேண்டியிருக்கும்.

விஜயகாந்தின் அரசியல் இனி கேள்விக்குறிதான். இவரும் இவரது மனைவியும் தங்களை ஏதோ காப்பாற்ற வந்த கடவுள் என்கிற நிலைக்கு நினைத்துகொண்டு "கனவில்" மிதந்தனர்..! விஜயகாந்துக்கு என்று இருந்த "இமேஜ்" உடைந்து போன "மண்சட்டி" போல் இப்போது ஆகியிருக்கிறது. கருணாநிதியை எதிர்த்து வீரவசனம் பேசிய இவர், ஜெயலலிதாவை எதிர்த்து எதுவும் செய்யாமல் செல்லாக்காசாகப் போகிறார்.

தி.மு.க. முடங்கிப் போகுமா இல்லை முஷ்டி தூக்கி எழுமா எனபதை பொருத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும். பா.ம.க. வில் ஏற்கனவே பிரச்னை ஆரம்பமாகிவிட்டது. வைகோவின் குரல் அவ்வப்போது ஒலித்து ஒலித்து அடங்கும். கம்யூனிஸ்ட்டுகள் மாற்று இடம் தேடி அலைவார்கள். இப்படித்தான் இருக்கிறது இன்றைய அரசியல் சூழல்.

தமிழக முதல்வராக இருந்த எம்.ஜிஆரின் மறைவிற்குப் பின் ஜா. ஜெ. போட்டியில் தமிழகமே அசிங்கப்பட்டு ஆளுநர் ஆட்சி சிறிது காலம் அமுல்படுத்தப்பட்டு பின்னர் வந்த தேர்தலில் அதிர்ஷ்டவசமாக, (எம்.ஜி.ஆர் இருந்தவரை தலையெடுக்கவே முடியாமல் இருந்த) தி.மு.க. ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது.


அந்த நேரத்தில் தினமணி நாளிதழில் அதன் ஆசிரியர் திரு. கஸ்தூரிரங்கனால் எழுதப்பட்ட தேர்தலுக்குப்பின் தமிழக அரசியல் என்ற தலையங்கத்திற்கு வாசகர் கடிதம் பகுதியில் நான் விமர்சனம் எழுதினேன்.   

22 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு (பிப்ரவரி 5, 1989) நான் எழுதிய இந்தக் கடித விமர்சனத்தை உங்களோடு இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

தேர்தலுக்குப்பின் தமிழக அரசியல்


ஜெயலிலிதா அணியும், இ.காங்கிரசும் இணைந்து போட்டியிட்டிருந்தால் வெற்றி பெற்றிருக்கும் என்று அவை பெற்ற வாக்குகளின் எண்ணிக்கையை வைத்துக் கூறுபவர்களைக் கருணாநிதி கிண்டலாகப் பேசியிருக்கிறார். தொலைக்காட்சியில் பேசும்போது, அதுவும் இதுவும் சேர்ந்திருந்தால்... என்று பேசுபவர்களுக்கு இந்த உலகமே தோன்றாமலிருந்தால்... என்று கேட்டிருக்கிறார்.


நம்ப முடியாத இந்த வெற்றியினால் மகிழ்ச்சியில் திளைத்திருக்கும் இவர், தமக்கு கிடைத்திருக்கும் வாக்குகளைவிடத் தமக்கு எதிரான வாக்குகள் அதிகம் என்பதை மறந்தது ஏனோ? வாரிசுப் பிரச்னையினால் கட்சியில் உட்பூசல் ஏற்படாமலிருந்தால், நிலையான ஆட்சிக்கு உத்தரவாதம் கிடைக்கும். இல்லையென்றால் ஆட்சிக்கு குந்தகம் ஏற்படலாம்.




மற்ற அணித் தலைவர்களைவிட (ஜானகியோ, மூப்பனாரோ) ஜெயலலிதாதான் எதிர்கட்சித் தலைவராகச் செயல்படத் தகுதியானவர். தங்களின் கூற்றுப்படி, சட்டப்பேரவையில் தன் எதிர்ப்பாற்றலைக் காண்பித்து மக்களைக் கவருவாரேயானால் அடுத்த பொதுத்தேர்தலில் அவரது கட்சி வெற்றிபெறக்கூட வாய்ப்பிருக்கிறது.

ஆனால் அவர் மமதையையும், அகம்பாவத்தையும் எந்த அளவில் கட்டுப்படுத்தி வைத்துக் கொள்வார் என்றுதான் சந்தேகமாக உள்ளது.

தமிழக காங்கிரஸை தலைமை தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும்வரை இதன் நிலைமை இப்படியேதான் நீடிக்கும். ஜானகியை மக்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்பதும், எம்.ஜி.ஆரைப்போல் வரவேண்டும் என்ற சிவாஜியின் ஆசை இனி நிறைவேறாது என்பதும் இந்தத் தேர்தல் முடிவுகளில் தெளிவாகிறது.

(நவம்பர் 2011-ல் எனது மற்றொரு தளத்தில் வெளியான பதிவின் மீள்பதிவு)

எம்.ஞானசேகரன்.

Monday, April 14, 2014

உலகம் சுற்றும் வாலிபன் உருவான கதை


கருணாநிதி மீண்டும் என்னைத் தேடி வந்தார். மறுபடியும், அவரது கரம், என் கழுத்தில், மாலையைச் சூட்டியது; என்னை ஆரத்தழுவினார். நான் புறப்படுவதைப் பற்றி அவரிடம் பேசியதுண்டு. ஆனால், எப்போது புறப்பட இருக்கிறேன் என்று, அவருக்குச் சொல்லவில்லை. முன்பு இலங்கை சென்ற போதும், இப்படித்தான் அண்ணாதுரையிடம் புறப்படும் தேதியை சொல்லவில்லை. ஆனால், அவர் சரியாக வந்து, வாழ்த்தி வழியனுப்பினார். இப்போது இவரும் வந்தார்.

நான் ஏழு வயதுப் பையனாக இருக்கும்போது, என் தாயிடமிருந்து முதன் முதலாகப் பிரிந்து, நாடகக் கம்பெனியில் சேருவதற்காகப் புறப்பட்ட நாளன்று, வாயிற்படி வரை, நாங்கள் (நானும் என் சகோதரரும்) வருவதும், உடனே ஓடி, கூடத்தில் அழுதபடி உட்கார்ந்திருந்த தாயைக் கட்டி அணைத்து அழுவதும், எங்களைப் பெரியவர்கள் ஆறுதல் கூறி அழைத்துச் செல்வதும், வாயிற்படியைத் தாண்டும் போது, மீண்டும் ஓடி, தாயை கட்டிக்கொண்டு, ''வெனக் கதறியழுவதுமாயிருந்த அந்தக் காட்சியை, இது, இப்போது நினைவுறுத்தியது.

மனதிலிருந்த பெரும் பாரம் இறக்கி வைக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வு; ஒரு பெரு மூச்சு! அது, எத்தனை பேர் என்னைக் கவனிக்குமாறு செய்து விட்டது.
என்னைப்பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த நான், என்னைச் சுற்றி இருந்தவர்களை, ஒருமுறை கவனித்தேன். டைரக்டர் நீலகண்டன், எங்கேயோ கவனத்தைப் பதித்து, தன்னைச் சுற்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பற்றிக்கூடச் சிந்திக்க முடியாத நிலையில் இருந்தார்.

அவரிடம், உலகம் சுற்றும் வாலிபன் கதையின் ஆரம்பத்தை, ஒரு வரி கதையாக மட்டுமே சொல்லி இருந்தேன். நான் என்ன எடுக்கப் போகிறேன், எப்படிப்பட்ட காட்சிகளை உருவாக்க, இவ்விதப் பெரிய பயணத்தைத் துவங்கி இருக்கிறேன் என்பது போன்ற விவரங்களை, அப்போது அவரிடம் தெரிவிக்கவில்லை.

ஆகையால், 'இத்தனை பேருடன் புறப்பட்டுச் செல்கிறோமே, பிறர் நம்மை கேலி செய்யாத அளவுக்காவது ஏதாவது காரியம் ஆற்றி வர வேண்டுமே...' என்ற அச்சம், அவரிடம் இருந்திருக்க வேண்டும்.

சந்திரகலா, மஞ்சுளா, லதா இவர்களையும் கவனித்தேன். ஒருவர் முகத்தில் கூட சிரிப்பு இல்லை. சில படங்களில் நடித்தும், பரத நாட்டியம், குச்சுப்பிடி போன்ற நாட்டியக் கலைகளில் தேர்ச்சியும், கல்லூரியில், இரு ஆண்டுகள் பி.ஏ., பட்டப் படிப்பு படித்தும் இருந்த சந்திரகலா, இம்மூவரில் கொஞ்சம் விவரம் தெரிந்தவர். அவ்வளவுதான்!

யாரிடமும் அதிகமாகப் பேச மாட்டார். அவசியமிருந்தால், கேட்ட கேள்விக்கு, பதில் சொல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டால் தான், இவரிடமிருந்து பதில் கிடைக்கும்.

அடுத்தது மஞ்சுளா. கே.எஸ்.கோபால கிருஷ்ணன் மஞ்சுளா நடித்திருந்த காட்சிகளை எனக்கு போட்டு காண்பித்த பின் தான், அவரை, நான் ஒப்பந்தம் செய்தேன்.

மஞ்சுளா எப்போதுமே யார் பேசினாலும், வாய்விட்டுச் சிரித்து விடுவார். சாந்தி நிலையம் படத்தில் நடித்ததன் மூலம், படப்பிடிப்பின் வழி முறைகளைத் தெரிந்தவர்; கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணனிடம், ஒரு சில மாதங்கள் பணியாற்றியதால், படப்பிடிப்பின் தன்மைகளைச் சிறிதாவது உணர்ந்தவர். அப்படிப்பட்ட மஞ்சுளா கூட, எந்த மகிழ்ச்சியுமின்றி யோசனையில் ஆழ்ந்திருந்தார்.

அடுத்தது லதா. ஏழு வயதில் நான், நாடகக் கம்பெனியில் சேரும்போது, நாடக நடிகர்களின் மனோபாவம், தகுதி, வயது இவைகளுக்கேற்ப எப்படிப் பிறரிடம் பழகுவது என்பதையெல்லாம் கிஞ்சித்தும் அறியாமல், புதியதொரு உலகில் நுழைந்தது போன்ற பிரமையில் இருந்தேனோ, அதே நிலையில்தான் லதா இருந்தார். அவருக்கு தெரிந்தது நடன ஆசிரியர் சோப்ரா, சரோஜா போன்ற ஓரிருவரைத் தான். அவர் நல்ல சிவப்பு நிறமாகையால், வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் அழுகிறார் என்பதை, அவருடைய மூக்கு நுனியின், இரண்டு பக்கங்களும் சிவந்திருந்தது, எடுத்துக் காட்டிற்று.

இத்தகைய, அப்பாவிச் சிறுமிகளைத்தான், நான் அவர்களின் பெற்றோரிடம், திரும்பக் கொண்டு வந்து ஒப்படைக்கும் மிகப்பெரிய பொறுப்பினை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்.

நான் செல்லும் ஊர்களைப் பற்றி சரிவரத் தெரியாது. மொழியும் தெரியாது. கலாசாரத்தைப் பற்றியாவது தெரியுமா என்றால், அதுவும் எனக்கு முட்டாள் பட்டத்தைக் கட்டுவதற்காகவே கேட்கப்படும் கேள்வியாக இருக்கும்.

இத்தகைய மிகப்பெரிய தகுதி வாய்ந்த நான்தான், இவர்களையெல்லாம் வழி நடத்திச் செல்கிறேன். இதை எல்லாம் நினைத்து, ஒரு பெருமூச்சோடு மறு பக்கம் திரும்பினேன். உரையாடலை எழுதும் சொர்ணம் என்னைப் பார்த்ததும், ஏதோ யோசனையில் இருந்தவர், அவசரமாக, 'கதைக் குறிப்பை எடுத்துக் கொண்டு அங்கே வரட்டுமா?' என்று கேட்டார்.

இத்தகைய ஆர்வமும், தன் பொறுப்பைச் சரிவரச் செய்து, வெற்றி பெற வேண்டுமென்ற அக்கறையும் உள்ளவர்கள் என்னைச் சுற்றி இருக்கும்போது, என் பயணம் வெற்றி பெறத்தானே வேண்டும். எனினும், பயணம் புறப்படும் நிலையில், விமானத்தில் அமர்ந்து, என்னையும், பிறரையும் கணக்கிட்டுக் கொண்டிருந்த போது, எங்கள் அத்தனை பேரையும், ஒரே ஒரு மனிதர் கணக்குப் போட்டுக் கொண்டிருந்தார் என்பதை எப்படியோ கவனித்து விட்டேன். அவர்தான், என் அன்புச் சகோதரர் ஆர்.எம்.வீரப்பன்.

அவருடைய செயல், எப்போதுமே ஒரு கணக்கிற்குள், கட்டுக்குள் அடங்கியே செயல்படும். அவர், ஒரு அதிசய மனிதர். அவர் யாருக்கும் வலிய யோசனை சொல்ல மாட்டார். யாராவது தேவைப்பட்டு கேட்டால், கேட்டவர்களின் விருப்பு, வெறுப்பைப் பற்றிச் சிறிதும் கவலைப்படாமல், தனக்கு சரி என்று பட்டதை, தெள்ளத் தெளிவாகச் சொல்லி விடுவார்.

பலனை எண்ணி, எந்தக் காரியத்தையும் செய்ய மாட்டார். அவர் மதிக்கும் நபர், இவரை விரோதியாகக் கருதினாலும் கூட, இவர் தான் செய்ய வேண்டிய கடமையை, அந்த நண்பருக்காகச் செய்யாமல் இருக்க மாட்டார். இப்படிப்பட்ட ஆர்.எம்.வீரப்பன் தான், எனக்கு யோசனை கூறி, முழுப் பொறுப்பினையும் ஏற்று, உடன் வந்துள்ளார்.

நான் பங்குதாரனாக உள்ள, 'எம்.ஜி.ஆர்., பிக்சர்சில்' இப்போதும், அவர் மாதச் சம்பளம் வாங்கும் நிர்வாகியாக இருப்பதுடன், அவரின், 'சத்யா மூவிஸ்' என்ற படக் கம்பெனியில், என்னை நடிக்க வைத்து, லட்சக்கணக்கில், எனக்குச் சம்பளமும் கொடுக்கிறார்.

மாலை, 6:30 மணிக்கு, விமானம், டில்லி நோக்கி புறப்பட்டது. விமானம் சிறிது உயரப் பறந்த போது தான், எத்தனை ஆயிரம் மக்கள், விமான கூடத்தில் கூடியிருந்தனர் என்பதை, காண முடிந்தது. இத்தனை பேரின் ஆசியும், எப்படி வலிவில்லாமற் போய்விடும்? எங்கள் தகுதி சிறிதாயினும், இந்த மக்களின் நல்வாழ்த்துகளின் வலிவு, எங்கள் பயணத்தின் நோக்கத்தை, வெற்றிப் பெறச் செய்யும். என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

பத்திரிகையாளர் சித்ரா கிருஷ்ணசாமி, பற்றி இங்கு சொல்லியே ஆக வேண்டும். எனக்குப் பல ஆண்டுகளாக நண்பராக இருப்பவர். 'காலில் சக்கரத்தைக் கட்டிக்கிட்டுப் பொறந்தவர். அதனால் தான், ஒரு இடத்துல தங்கறதில்லே...' என்று, சிலரைப் பற்றிச் சொல்லுவோமே, அது, இவருக்கு மிகப் பொருந்தும்.

உலகில் உழைப்பவர்களில் பல வகையுண்டு. தனக்காக உழைப்பவர்கள்; தன் குடும்பத்துக்காக உழைப்பவர்கள்; தன் ஜாதிக்காக உழைப்பவர்கள்; தன் மதத்திற்காக உழைப்பவர்கள்; ஊருக்காக உழைப்பவர்கள்; லட்சியத்திற்காக உழைப்பவர்கள். இதில் சித்ரா கிருஷ்ணசாமி, 'நண்பர்களுக்காக உழைப்பவர்...' என்று கூறலாம்.

அவர் செல்லாத வெளிநாடுகள் மிகக்குறைவு. டில்லியில் எங்களுக்கு வேண்டிய உதவிகள் செய்ததில் இவருக்கு பெரும் பங்குண்டு.
தொடரும்
உலகம் சுற்றும் வாலிபன் உருவான கதை முதல் பகுதிக்கான சுட்டி.
.
தொகுப்பு: வைரஜாதன்,
நன்றி 'பொம்மை'
விஜயா பப்ளிகேஷன்ஸ்,
சென்னை.

-- எம்.ஜி.ஆர்.,

தினமலர்- வாரமலரிலிருந்து...